Jump to content

Het forum staat i.v.m. technische redenen nu standaard ingesteld op 'Engels'. Mocht je het forum liever weer in het Nederlands willen gebruiken, scroll dan helemaal naar beneden tot je niet meer verder kunt. Daar vind je aan de linkerkant de knop 'Language', waar je de Nederlandse taal weer kunt instellen.

Excuses voor het ongemak en bedankt voor je begrip!

Dennis

Amsterdam Comic Con - 27 & 28 augustus 2016

Recommended Posts

14 uur geleden zei the Prosheshy:

 (de Duitse handtekeningenman die op zoek gaat naar een handtekening van Felicity Jones voor mij in oktober)

 

 

Thomas Hartz?

Edited by Dennis

Share this post


Link to post
Share on other sites

Komt hij uit Hamburg en had hij grootste handtekeningen verkoopstand op Amsterdam Comic Con?

Hij gaf me zijn webadres maar die link werkt niet: WWW.SIGNFOR.ME

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 uur geleden zei the Prosheshy:

Komt hij uit Hamburg en had hij grootste handtekeningen verkoopstand op Amsterdam Comic Con?

Hij gaf me zijn webadres maar die link werkt niet: WWW.SIGNFOR.ME

 

Laat ik het zo zeggen:

Als ik iets gesigneerd bij een handelaar zou kopen zou hij:

1) een uitstekende reputatie moeten hebben

2) bij de UACC (internationale club van dealers; een soort van keurmerk) aangesloten moeten zijn.

Voldoen ze hier niet aan zou ik er niet mee in zee gaan. Er worden meer fakes aangeboden dan je denkt. Er is bv een beruchte handelaar (die niet op ACC was) die op zowat elke beurs handtekeningen van Dean, Monroe, Disney en Deniro aanbied....of een Paul Verhoeven handtekening op een David Cronenberg foto.....of een handtekening die nog niet eens droog was en aan de plastic hoes bleef plakken. Om eea lastiger te maken zijn de Kenny Bakers en de Dave Prowse's die hij aanbied wél echt.

Mijn advies (ik ben een actieve verzamelaar geweest tot 10 jaar geleden) is: kijk uit. Wat je zou kunnen doen is als hij de handtekening heeft hem om fotos kunnen vragen:

-een foto waarop duidelijk zichtbaar is dat Jones die foto signeert

-een foto van de gesigneerde foto. Op Rebelscum zitten een aantal experts die je goed kunnen helpen bij het vaststellen of eea echt is. Via de UACC kan dit ook (maar daar betaal je dan voor. Voor details zou je op UACC.org moeten kijken.

Bovenstaand verhaal is goedbedoeld advies :) Succes!

 

Edited by Dennis
  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Iemand het stuk van Volkskrant journalist Daan Heerma van Voss over Dutch Comic Con & Star Wars (incl. Rogue One) uit de Volkskrant van vandaag gelezen? En ja, ook ik ben Nerdtype B. And damn proud of it too.

http://www.volkskrant.nl/film/de-nerds-zijn-niet-meer-bang-voor-de-schijnwerpers~a4423960/

Ben benieuwd wat jullie ervan vinden? 

Edited by the Prosheshy

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

1 uur geleden zei the Prosheshy:

Iemand het stuk van Volkskrant journalist Daan Heerma van Voss over Dutch Comic Con & Star Wars (incl. Rogue One) uit de Volkskrant van vandaag gelezen? En ja, ook ik ben Nerdtype B. And damn proud of it too.

http://www.volkskrant.nl/film/de-nerds-zijn-niet-meer-bang-voor-de-schijnwerpers~a4423960/

Ben benieuwd wat jullie ervan vinden? 

Kun je het hier svp copy+pasten?

Ik wil het absoluut graag lezen maar heb geen account op die site.

Thnx!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Dennis et al,

Bij deze: hoor graag wat je ervan vindt. Grz. E-J

Schitter, schitter, kleine ster
Met de gordijnen dicht dagen achtereen afgezonderd van de buitenwereld
bezig met iets freaky's uit, zeg, Star Wars? Ziedaar de nerd. Maar die staat
tegenwoordig graag in de schijnwerpers.


DOOR DAAN HEERMA VAN VOSS


Zo'n tweehonderd mensen, onder wie ik, staan in de rij om voor 75 euro met De
Keizer en zijn troon op de foto te gaan. Het is zondag, de derde dag van Comic Con
Amsterdam, de Nederlandse variant op de beroemde jaarlijkse Amerikaanse scificonventie.
Daar zit hij, de Schotse toneelacteur Sir Ian McDiarmid (72), in kleine
kring geroemd vanwege zijn Shakespearerollen, in grote kring vooral bekend als
Palpatine, de corrupte senator die uitgroeit tot intergalactische tiran, de ultieme
badguy uit Star Wars. Vandaag draagt McDiarmid een spijkerbroek, zijn witte
baard vertoont nicotinesporen. Voor veel bezoekers is Palpatines aanwezigheid het
hoogtepunt van Comic Con Amsterdam, zeker nu Darth Vader op het laatste
moment heeft afgezegd. Volgens een Stormtrooper met wie ik een praatje maak,
vecht Darth in Engeland tegen prostaatkanker.
Wanneer ik aan de beurt ben, hurk ik ongemakkelijk naast de troon neer. 'Mag
ik u een vraag stellen?' Zonder me aan te kijken antwoordt McDiarmid: 'Eerst de
foto.' De foto wordt genomen. 'De vraag', zegt hij. Ik: 'Hoe voelt het om een vehikel
voor nostalgie te zijn?' Hij kijkt me geschrokken aan, alsof ik iets onbetamelijks
heb gezegd. 'Het voelt vreemd', zegt hij. 'Dankjewel. Volgende.'
Een halfuur later laat hij zich al iets meer kennen, wanneer hij het Dutch
Garrison bezoekt, de Nederlandse kostuumvereniging die zich met de grootst
denkbare bezieling heeft gestort op de badguys van Star Wars. McDiarmid poseert
met Stormtroopers, premiejagers, Imperial Guards, en natuurlijk met een Keizer
(over wie later meer). Tientallen foto's worden gemaakt. Dan gebeurt het. Half
binnensmonds zegt McDiarmid: 'Kan iemand alsjeblieft de stekker eruit trekken?'
Ongelovig kijk ik rond, maar de leden van het Garrison (garnizoen) zijn zo verguld
met zijn aanwezigheid dat ze het niet hebben gehoord.
Ik zet een stap naar achteren, om eens goed om me heen te kijken. Daar zijn we
dan, duizenden volwassenen mensen (van wie naar ik schat eenderde vrouw is, wat
meer is dan ik had verwacht) die hun zondag opofferen om langs de vele
speelgoedkraampjes te lopen, elkaar aan te gapen, en een handtekening te scoren
van de dikke Hobbit Sam uit Lord of the Rings, de psychopaat Freddy Krueger uit A
Nightmare on Elm Street, de 'echte' Lois Lane uit de Superman-films, Han Solo's
trouwe sidekick Chewbacca, of een van de vele figuren die ik niet eens ken. De
tientallen B- of zelfs C-acteurs die achter tafeltjes zitten te wachten op
handtekeningenjagers, pen in de aanslag. Acteurs die teren op vijf seconden
beeldtijd in Game of Thrones of die ooit een Power Ranger waren. Ze zitten hier
niet als acteur, maar als reliek. Maar ja, het verdient goed. Bezoekers betalen tussen
de 25 en 75 euro (per persoon, hier is de organisatie strikt in) om met een
personage naar keuze op de foto te gaan. Ongeveer de helft van de bezoekers is
verkleed. Ik zie vijf Kylo Rens (Star Wars The Force Awakens), zeker zeven Harley
Quinns (Suicide Squad), en één Darth Vader in een rolstoel. En hoewel ik geen
kostuum heb, ben ik een van hen.
Zonder veel overdrijving kan ik zeggen dat mijn aanwezigheid hier de
bekroning is van een proces, van een verslaving. Een verslaving aan pulp en om
precies te zijn: aan Star Wars-gerelateerde pulp. Het begon enkele maanden
geleden. Volgens mijn geliefde moest ik een nieuwe hobby nemen: een nietfunctionele
nevenactiviteit die ontspannend van karakter is. Ik had al mijn hobby's
onlangs opgebruikt. Het lukt mij namelijk nooit iets op halve kracht te doen. Ook
mijn hobby's verricht ik met toewijding, waardoor ze zonder uitzondering
langzaam veranderen in activiteiten die ik zo goed mogelijk moet vervullen en die
me derhalve ergernis en stress bezorgen. Deze paradox heeft me al menig hobby
gekost: voetballen, tekenen, een dagboek bijhouden, sporten, al dan niet onder
stroom.
Dit voorjaar was er weer zo'n hobby-vacuüm ontstaan. Daarom besloot ik, bij
wijze van project, de jeugdfilms te herzien die de diepste indruk op mij hebben
gemaakt. Ik begon met Star Wars, de originele trilogie: delen 4 tot en met 6.
Vervolgens kocht ik de gereviseerde blu-rayuitgaven, die kleine maar o zo
belangrijke veranderingen ten opzichte van de originelen bevatten. Ook die bekeek
ik. Vervolgens haalde ik de inferieure prequels in huis, de rond de
millenniumwisseling gemaakte delen 1 tot en met 3. Hoofdschuddend bekeek ik ze,
tweemaal achtereen.
Vervolgens ging ik me verdiepen in de 'officiële' verklaringen over hoe deze zes
films met elkaar verbonden zijn. Welke ontwikkelingen waren bijvoorbeeld niet in
de films terechtgekomen, maar hadden binnen het Star Wars-universum wel 'echt'
plaatsgevonden? Al gauw nam ik mijn toevlucht tot door fans gemaakte filmpjes.
Binnen de kortste keren leerde ik uren per dag over lichtzwaardvechttechnieken,
over de precieze werking van het pak van Darth Vader, en over hoe het in
vredesnaam mogelijk was dat Obi-Wan Kenobi tussen Episode III (2005, gespeeld
door Ewan McGregor) en Episode IV (1976, gespeelde door Sir Alec Guinness) in
negentien Star Wars-jaren was veranderd van een jonge vent in een bejaarde
druïde? Officiële antwoord: door de mysterieuze twee zonnen op zijn thuisplaneet
Tatooine, waardoor zijn huid snel verouderde.
Ik was mezelf aan het volstouwen met kennis die volgens alle criteria onzinnig
was. Terwijl ik mijn hersenen wijsmaakte dat ze leerden, was ik bezig mezelf te
verdoven, en terug te veranderen in het jongetje dat ik ooit was. Het dieptepunt: de
dag dat ik filmpjes aan het bestuderen was van mensen die hetzelfde
Playstationspel speelden (Star Wars Battlefront) dat ik ook dagelijks speelde, want
in de tussentijd had ik natuurlijk een Playstation 4 gekocht, speciaal voor dat ene
spel dat me in staat stelde als Jedi mee te vechten in belangrijke veldslagen.
De schijnbare normaliteit van mijn verlangens suste me in slaap. De filmpjes
die ik zag, waren soms wel een miljoen keer bekeken. Op de bijbehorende fora
werd driftig gediscussieerd door mensen van alle leeftijden, van overal ter wereld.
De wekelijkse (!) onlinetalkshow Jedi Council, waarbij vier tot vijf 'kenners'
bijeenkomen om anderhalf uur (!) alle nieuwtjes op het gebied van Star Wars te
bespreken, wordt bekeken door honderdduizenden mensen. Er leek dus niets aan
de hand, iedereen deed het. Naarmate ik me dieper en dieper in deze wereld begaf,
kreeg ik steeds meer het idee dat er niets vreemds was aan deze tijdsbesteding.
Sterker nog, in deze wereld geldt een tegengestelde wet: hoe meer je van Star Wars
weet, hoe hoger je status.
Het was mijn geliefde die mijn infantilisering twee weken geleden als eerste
vaststelde. 'Weet je dat je echt heel veel tijd kwijt bent aan het bekijken van nerdfilmpjes?'
Op dat moment was ik een animatiefilm voor kinderen aan het kijken,
waarin Obi-Wan Kenobi en Anakin Skywalker het opnamen tegen een mysterieuze
schurk genaamd 'Droll'. Toch zei ik dat ze zich vergiste. 'Nee', hield ze vol, terwijl ze
de gordijnen opentrok, 'ik weet het zeker. Je bent een nerd geworden.' Het licht
deed pijn aan mijn ogen. Wat ze zei, was belachelijk. Een nerd was iemand die de
grens tussen hobby en obsessie niet kende. Ik was absoluut geen nerd. Toch? Ik zou
het toch zeker gemerkt hebben als dat het geval was?
Op zoek naar antwoorden, kocht ik diezelfde dag nog mijn kaartje voor Comic
Con. Rondlopend over deze beurs vraag ik me af wat een nerd precies is. Het eerste
beeld dat bij me opkomt, is dat van een wereldvreemde studiebol, die het liefst
binnen zit, die liever leest dan praat. Laten we hem nerd type A noemen. Aan dat
type heb ik nooit beantwoord.
Maar gaandeweg is type A overvleugeld door een tweede type, overgewaaid uit
Amerika. Nerd type B is iemand (meestal een jongen of man) die volledig opgaat in
sciencefiction, stripboeken en fantasy. Beide soorten nerds hadden traditioneel
een enigszins meelijwekkende sociale status. De studiebol-nerd trok zich terug in
zijn kamer, de stripboek-nerds onmoetten elkaar in boomhutten of bij
gearrangeerde bijeenkomsten, ook wel nerd-conventies genoemd. Comic Con is
zo'n bijeenkomst.
De eerste Comic Con vond plaats in 1970, in San Diego, nog altijd de thuishaven
van de oerversie van het evenement. Destijds kwamen er driehonderd mensen op
af. Ze deelden hun liefde voor sciencefiction, kochten parafernalia en toonden
elkaar 'fan fiction': zelfgeschreven fictie op basis van films of stripboeken. De
release van de eerste Star Wars-film, in 1976, leidde tot een toename van de
bezoekersaantallen. In de jaren tachtig en negentig groeide het festival gestaag.
Het aantal fans nam toe en filmstudio's produceerden gretig films om aan de
toegenomen vraag te voldoen.
Tussen 1987 en 1997 steeg het bezoekersaantal van Comic Con van vijfduizend
tot veertigduizend. Tegenwoordig komen er jaarlijks 130 duizend bezoekers op af.
Elke nieuwe superheldenfilm of -serie kent er zijn vuurdoop. Comic Con is zelfs een
exportartikel geworden: er zijn wereldwijd tientallen Comic Conzusterevenementen
in Azië, Europa, Latijns-Amerika, Oceanië. De eerste
Nederlandse editie van Comic Con vond in 2015 plaats, in Utrecht. Het werd door
liefst 25 duizend mensen bezocht. En ook bij de Amsterdamse editie is de toeloop
massaal.
Nerveus loop ik door de industriële hallen van Comic Con Amsterdam. Dezelfde
energie maakt zich van mij meester als vroeger, toen ik als kind met mijn vader
naar A Space Oddity ging, een speelgoedwinkel gespecialiseerd in Star Warspoppetjes.
Hetzelfde gevoel als toen; dat mijn ogen en handen mijn drang om alles
te bekijken en aan te raken niet kunnen bijhouden. Die haast, die gretigheid. Eens
te meer bevind ik me in het fantastische universum van Star Wars, een universum
dat even avontuurlijk als nostalgisch is. Een universum ook dat maar uitdijt en
uitdijt, dat mijn kinderfantasieën eeuwig levend houdt zonder dat ik er iets voor
hoef te doen. Het is alsof een machine (genaamd Disney) permanent dromen
aanlevert, nieuwe dromen op basis van fijne, kinderlijke associaties.
Als ik een nerd ben, is het nerdtype B. Maar dat type bevat een innerlijke
tegenstrijdigheid. Want een nerd is per definitie een buitenstaander, een
excentrieke minderheid. Wanneer ik vandaag om me heen kijk, maar ook als ik
mijn vriendenkring overdenk, wanneer ik schrijversbezoeken afleg bij middelbare
scholen, wanneer ik de bezoekersaantallen van superheldenfilms zie, kan ik niet
anders dan vaststellen dat nerdtype B allang geen buitenstaander meer is. Het zijn
de anderen geworden, zij die liever naar buurtbioscopen gaan dan naar Pathé, zij
die geen affiniteit hebben met Star Wars of Batman, die de uitzondering zijn
geworden. Wat ooit de afwijking was, is nu de regel.
Halverwege de middag meld ik me nogmaals bij het Dutch Garrison, waar ik de
71-jarige Tiny ontmoet, die zich regelmatig verkleedt als Keizer Palpatine. Vandaar
haar onsterfelijke bijnaam Palpa-Tiny. Voor haar begon het met het maken van een
kostuum voor haar zoon, een kale, fanatiek ogende Imperial Guard die naast haar
staat, blaster in de aanslag. Dat beviel haar zo goed dat ze nooit is opgehouden met
naaien en verkleden. 'En waarom dan de Keizer?', vraag ik. Voor Palpa-Tiny kan
antwoorden neemt haar militante zoon haar weer mee. Hij vindt dat ze eerst haar
make-up moet aanbrengen alvorens verder te praten.
Dan word ik aangesproken door Melvin, een jonge twintiger die zich heeft
uitgedost als Anakin Skywalker, die weliswaar net de titel Darth Vader had
gekregen maar het bijbehorende pak nog niet had aangetrokken. Hij vertelt me
hoe hij op een soortgelijke beurs was 'gerekruteerd' door het Dutch Garrison. Het
groepsgevoel, dat sprak hem het meest aan. Het kostte hem jaren de juiste
materialen te vinden voor zijn kostuum (want dat behoor je zelf te maken, dat is
een van de inwijdingsriten). 'En nu ben je helemaal af?', vraag ik. Hij knikt, met
enige reserve. 'Maar iets aan mij klopt niet', zegt hij uitnodigend. Ik moet raden.
Het is een test. Ineens weet ik het: als hij tot de badguys behoort, dient hij gele Sith-
Lordlenzen te dragen. Melvin Skywalker glimlacht en zegt dat hij een
oogontsteking heeft, en dispensatie heeft gekregen. Ik ben geslaagd.
Natuurlijk voel ik compassie met hen die zich op hun vrije zondag zo uitzinnig
uitdossen, een mild medelijden. Tegelijk koester ik een zeker respect voor ze.
Misschien ben ik zelfs wel jaloers. Melvin en Palpa-Tiny zijn verder gegaan waar ik
ben opgehouden, waar ik me heb laten tegenhouden door sociale conventies en
schaamte. In zekere zin vormen zij mijn ultieme zelf. Op dat moment zie ik de
speelgoedverkoper van A Space Oddity. Het is dezelfde ietwat melancholieke
verschijning als vroeger, iets ouder geworden, iets dikker, zijn haardos is
geslonken. Speciaal voor Comic Con heeft hij de inhoud van zijn winkel
meegenomen. Kinderen en volwassenen blijven staan en kijken naar zijn waar,
zoals ik als kind zo vaak heb gedaan. De man en ik kijken elkaar aan, er is een blik
van verstandhouding, of anders maak ik mijzelf dat wijs.
Boba Fett, Star Wars' beruchtste premiejager, komt naast me staan. Ik vraag
hem waarom hij zich verkleedt. Hij praat een minuut vol, het is onverstaanbaar.
Wanneer ik erom vraag, zet hij zijn helm af, zij het met zichtbare tegenzin.
Onderkoeld dreunt hij op dat zijn verkleedclub 'erkend wordt door Disney', dat ze
nieuwe Star Wars-films eerder te zien krijgen dan Bekende Nederlanders, dat ze op
de rode loper mogen. Hij wordt bijgestaan door een Deadpool: 'Het is gewoon
fantastisch om herkend te worden, en precies door de juiste mensen. De mensen
zoals jij.' Dat is de vreemde paradox die aan de verkleedpartijen ten grondslag ligt:
het gaat niet om het verkleden, maar om het herkend worden. Je doet een masker
op om gezien te worden. En hoewel ik zelf de aandrang niet voel, begrijp ik hem
volkomen.
Terwijl ik een laatste ronde maak over de beurs, keren de bezoekers langzaam
huiswaarts. Op een tafel ligt een condoleanceregister voor Kenny Baker, de dwerg
die R2-D2 speelde, onlangs overleden. Duizenden handtekeningen. Ook ik teken.
Hij zal niet worden vergeten. Ik ga nog op de foto met Peter Mayhew, de originele
Chewbacca (30 euro), een uiterst vriendelijke zeventiger, inmiddels lijdend aan
reuma, die ook zonder pak op een lange hond lijkt.
Dan stapt het Dutch Garrison op het podium. Hun powerpointpresentatie is
wervend, iedereen die de stap wil maken is welkom, de laatste stap op weg naar
eeuwige roem, naar werkelijk nerdendom. 'Wees niet beschaamd,' zegt de
woordvoerder, met een weids armgebaar. 'Bij ons bent u veilig. Kijk om u heen. We
zijn allemaal nerds.'
Misschien, ooit.
---
Rogue One
Op 16 december zal Rogue One: A Star Wars Story, kortweg Rogue One, in de
bioscoop verschijnen. Dit vormt het eerste deel uit de toekomstige Star Wars
Anthology-reeks: een serie films die zich afspeelt in het Star Wars-universum, maar
waarin de levens van de gebruikelijke helden niet centraal staan. Chronologisch
vindt het verhaal plaats tussen Episode III en Episode IV: A New Hope. Wie wel zijn
opwachting zal maken in de film (hoe kort ook), is Darth Vader. Hoewel er een
ander in het pak zit dan vroeger (acteur en 'special creature performer' Spencer
Wilding in plaats van David Prowse) zal de karakteristieke stem eens te meer
geleverd worden door good old James Earl Jones.

891ca0089de0156b9f88c97b1a4a3090002fe8a0

515ba05e252e37585769b85222ab46831a02ed0e

1187125773ed967276aeb078fb54dcd422781bcc

56c564f6ea63f5b5698fe3e2486f3192b1471752

afb849d8b0be8c8592e76b9cedb1aa2929398c5f

 

Edited by the Prosheshy
  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Thnx voor het plakken!!!!

Tja. Wat zal ik zeggen.

Ik vind het soms een negatieve, stereotyperende toon hebben, en bevat het wat fouten:

-De eerste Star Wars is echt van 25 mei 1977 en niet uit 1976 zoals meermaals beweerd wordt.

-Er wordt gesteld dat de eerste nederlandse comiccon uit 2015 is. Ja, het eerste evenement met toevallig comiccon in de naam (ook nog eens van een andere organisatie dan de US editie) is van dat jaar…al jaaaaren daarvoor worden dit soort events hier gehouden. SFterra was volgens mij de eerste (in de jaren 80 al als ik het goed heb) en in de jaren 90 en later kwamen de StarCon, EchoBaseCon, Utopia, etc etc. Echt zó ontzettend jammer dat dit gewoon (voor de zoveelste keer) vergeten wordt.

Verder typerend dat weer de DG zo benoemd wordt. Het beeld dat vele buitenstaanders van Star Wars (en Star Trek etc) fans hebben is dat men vaak verkleed rondloopt en door er hier zoveel nadruk op te leggen blijft dat beeld. Jammer.

Ook apart dat de auteur blijkbaar pas een paar maanden ‘fan’ is zoals hij zelf zegt. Is ook goed op te maken uit het stuk.

Benieuwd wat de rest vind!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Reagerend op Dennis. Het primaire doel van deze column is denk ik niet om informatie te verschaffen, maar wel om inzicht te verschaffen in de ziel van een die hard fan.  Hoe lang iemand dan fan is volledig onbelangrijk.  Bovendien is ook te lezen dat hij als kind al fan was.

En hoe herkenbaar heb ik dit stuk gevonden! Ik dacht bijna dat het een prank was. Ik kan me dus heel goed identificeren met de schrijver.  De zaken die je als negatief en stereotiepe kunt benoemen zijn zijn overwegingen over zich zelf.  Een goed vermogen om een situatie, maar ook zich zelf te observeren. Hij schrijft op een bepaalde toon over mensen maar vooral omdat hij bang is, of in ieder geval nog niet klaar is om zich geheel over te geven aan zijn nerdheid.

Top column die ik zeker nog eens rustig ga herlezen vanavond. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
39 minuten geleden zei Marko:

Reagerend op Dennis. Het primaire doel van deze column is denk ik niet om informatie te verschaffen

 

Dan nog is het erg sloridg van een (professionele?) journalist om simpele feiten niet correct te vermelden.

Stel dat een voetbaljournalist zou schrijven dat Nederland het EK in 1987 won......

Verder is er jarenlang zo enorm veel tijd en energie in conventies gestoken. Pieter Soet, Peter Weel, de crew van EchoBase, SFterra (to name a few); zij zijn degenen die jarenlang conventies met acteurs in NL georganiseerd hebben en in zekere zin grondleggers in NL zijn geweest. Om die eer nu naar DCC te schuiven is ongepast en onjuist. (Voor de goede orde: helemaal niets tegen DCC!!!) Helaas zie en lees ik dit maar al te vaak dat deze fout wordt gemaakt.

Share this post


Link to post
Share on other sites
48 minuten geleden zei Dennis:

Dan nog is het erg sloridg van een (professionele?) journalist om simpele feiten niet correct te vermelden.

Stel dat een voetbaljournalist zou schrijven dat Nederland het EK in 1987 won......

Verder is er jarenlang zo enorm veel tijd en energie in conventies gestoken. Pieter Soet, Peter Weel, de crew van EchoBase, SFterra (to name a few); zij zijn degenen die jarenlang conventies met acteurs in NL georganiseerd hebben en in zekere zin grondleggers in NL zijn geweest. Om die eer nu naar DCC te schuiven is ongepast en onjuist. (Voor de goede orde: helemaal niets tegen DCC!!!) Helaas zie en lees ik dit maar al te vaak dat deze fout wordt gemaakt.

Hij is ook geen journalist, maar een schrijver, in dit geval van een beschouwend artikel. Noem het een column.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Prima, maar dan nog: het stuk staat in de Volkskrant, een van de grootste landelijke bladen van Nederland. Dan vind ik het kwalijk dat in een krant die veel gelezen wordt verkeerde feiten staan. Alle 'niet ingewijden' zullen denken: "ah, DCC was de eerste in Nederland". Je kan zeggen: boeiend, wat maakt dat uit. Mede daar dit niet de eerste keer dat dit beweerd wordt vind het gewoon een slechte zaak. De personen die de credits verdienen krijgen deze niet en worden simpelweg vergeten...alsof het nooit bestaan heeft. Treurig.

Maar goed, het is zeker niet de eerste keer dat (door fouten van de media) het grote publiek een totaal verkeerd beeld krijgt van zaken.

@Bossk: inderdaad, ook zoiets.

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 uur geleden zei Dennis:

Prima, maar dan nog: het stuk staat in de Volkskrant, een van de grootste landelijke bladen van Nederland. Dan vind ik het kwalijk dat in een krant die veel gelezen wordt verkeerde feiten staan. Alle 'niet ingewijden' zullen denken: "ah, DCC was de eerste in Nederland". Je kan zeggen: boeiend, wat maakt dat uit. Mede daar dit niet de eerste keer dat dit beweerd wordt vind het gewoon een slechte zaak. De personen die de credits verdienen krijgen deze niet en worden simpelweg vergeten...alsof het nooit bestaan heeft. Treurig.

Maar goed, het is zeker niet de eerste keer dat (door fouten van de media) het grote publiek een totaal verkeerd beeld krijgt van zaken.

@Bossk: inderdaad, ook zoiets.

Dat is waar! Waar zit die dik betaalde redactie dan voor. ..... ?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Op 1 en  2 september is Comic Con Amsterdam en als Rogue One fan (staat bij mij op 2 na The Empire Strikes Back) toch wel leuk voor mijzelf (en wellicht anderen) dat 3 actrices uit Rogue One naar A'dam zullen komen; de jongere Jyn's (Beau & Jolly Gadson) en moeder Lyra (Valene Kane). Ze staan ook al ingepland voor 2/3 juni in Birmingham En daarnaast nog Jeremy Bulloch. De photoshoot met Jyn Erso is I.e.g een stuk goedkoper dan ik gewend ben van Star Wars Celebration met de volwassere Jyn LOL.

Kijk, mijn Ultimate Visual Guide gaat mooi aangevuld worden met persoonlijke handtekeningen. :D

http://www.comiccon-europe.com/nl/amsterdam/gasten/

413_E19_F8-_AF33-4532-_A830-_BADFA1_D147

CC5352_C7-9_AC9-4_ECE-_B263-1_FEC1_F2_AB

 

IMG_1976.jpg

 

 

Edited by the Prosheshy

Share this post


Link to post
Share on other sites

Valene Kane (Lyra Erso) heeft helaas afgezegd voor 1/2 september en uiteraard Jeremy Bulloch (maar dat heeft hij zelf reeds eerder aangekondigd).

Wel toegevoegd Jimmy Vee (uit o.a. TFA/TLJ, SOLO etc)

29e2874.jpg

Edited by the Prosheshy

Share this post


Link to post
Share on other sites

Is er nog iemand naar de Adam Com Con geweest?

Ik moet even ventileren. Dit was de slechtste Con die ik in mijn hele leven heb bezocht (okay ik bezocht pas in 2015 mijn eerste, maar heb in de tussen tijd toch een aardige reislijst opgebouwd, van grote DCC, FACTS tot intiemere Echobase en Power o/t Force *). Een of twee jaar terug bezocht ik dezelfde Con in Amsterdam. Deze stak toen al bleekjes af tegen de concurenten, maar had in ieder geval een grote Netflix tent (daredevil) Fox tent (walking dead) en een indrukwekkende gastenlijst (McDermid, Mayhew, Englund just 2 name a few). Je zou, of mag zelfs,  verwachten dat men probeert te verbeteren. Met een beetje goede hoop, al met al Rebellions are build on Hope, dus toch weer een kaartje (E21,-) gekocht. Wat ik aantrof is echt moeilijk te beschrijven, maar legt zich nog het beste uit als een zomer avond buurt braderie zonder de volksmuziek maar met overgeprijsde snacks. Een uurtje...dat was er nodig om alles te zien. Klein en slecht exploitanten aanbod (met overige zeer hoge prijzen) niets maar dan ook niets aan aankleding in slechts één deprimerende hal, waarvan de helft ook nog als kantine (leeeeeg) was ingericht. De ene helft van de mensen keek sjachereinig en de ander helft verbaasd. De mainstage had de aanwezige gasten (Jack Gleeson GoT, okay geinig) maar verder ook totaal niets noemenswaardig. Het handjevol cosplayers had elkaar, met hulp van het weer, ook in amsterdamse bos kunnen treffen en had dan een leuke middag gehad. Ik heb met alle goede wil niet kunnen berekenen waar ik 21 euro aan gespendeerd heb. Exploitanten draaien op voor hal, de sterren worden 1-op-1 betaald en zoals gezegd voor de lachwekkende foto prop roooms moest nog extra betaald worden.

Een voornemen en tevens een advies....GA HIER NOOIT< NOOIT MEER HEEN!!!

 

*ps waar blijft die SWACON?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik snap je @Marko! Ik was er gisteren een paar uurtjes met vriendinlief. Zij is nog niet zo into het conventiewereldje, maar vond het ook vrij klein. Twee jaar geleden vond ik ACC nog best leuk en ook vorig jaar nog redelijk vermakelijk. Wel duur in vergelijking voor wat je bij DCC krijgt (voor hetzelfde geld), maar toch even wat anders en bovendien een mooie lijst special guests. Dat laatste was dit keer ook weer, met naast Jack Gleeson ook zijn opa Tywin Lannister, de vader van de Weasleys uit HP en een vrij populaire chick uit Dexter/Lucifer geloof ik. Niet te vergeten wat SW gasten zoals Jimmy Vee (R2), de twee meisjes die Jyn Erso speelden in de flashbacks in Rogue One en een van de vele Stormtroopers uit de OT. Maar oké toffe gasten is een pluspunt, alleen dat was het dan wel zo'n beetje hè? De standhouders waren ook in veel mindere getale aanwezig dan voorheen; ik verzamel bv. SW Hot Toys figures en statues e.d., maar er was hooguit 1 stand die (een wat karig) aanbod had; stormtrooper, flametrooper, squad leader stormtrooper, sand trooper, Finn. Mooi.

De sfeer was er niet, de aankleding was om te huilen, maar toch was dit absoluut niet de slechtste con die ik in mijn hele leven heb bezocht (zoals jij het beschrijft). Dat moet toch echt Comic Con Ahoy zijn (ook van Showmasters btw), waar jij niet heen zal zijn geweest (dat is je dan bespaard gebleven). Tot dit jaar vond ik de Amsterdam-editie nog wel de moeite waard imo, maar na dit weekend moet ik concluderen dat zelfs ACC nu simpelweg niet meer het geld waard is. Ook voor de helft van de prijs was het duur geweest, dat zegt denk ik genoeg.

Uiteindelijk toch een gezellige dag van weten te maken met de mensen die je tegenkomt en kent van eerdere cons, maar dat had idd ook in het Amsterdamse bos :P gekund! Vanaf nu geen Showmasters meer voor mij; pure geldklopperij. Wist ik natuurlijk al wel (zeker na Ahoy in maart '17), maar helaas nu zelfs ook de Amsterdam Comic Con editie die tot een dramatisch niveau gedaald is. Zeer spijtig. Ik denk namelijk dat een goede concurrent Easyfairs (de organisatie achter DCC) ook beter uit de verf zou laten komen. Vooralsnog is DCC toch wel (samen met FACTS, ook van Easyfairs) dé conventie van de Benelux!

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 uur geleden zei Ramon:

Vanaf nu geen Showmasters meer voor mij; pure geldklopperij. Vooralsnog is DCC toch wel (samen met FACTS, ook van Easyfairs) dé conventie van de Benelux!

Wawawaaaaaaaaaaaat?

Lees ik dit goed? Mooi dat je tot inkeer bent gekomen ;) 

@Marko Welkom in Showmastersland, waarin men een hal huurt en er wat acteurs in pleurt. Dat was het dan.

Die formule werkt in het VK (waar het 'betalen voor signeren' principe beter geaccepteerd is en er meer verzamelaars van gesigneerd spul zijn) maar niet in NL waar de con-ganger meer van de beleving is. Niet gek dat DCC in NL vele malen beter bezocht wordt en populairder is.

Showmasters is in tig landen actief en puur een op knaken gerichte machine. Ik verdoe er mn tijd allang niet meer aan.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Max een uurtje geweest en het was butt. Ik deed het puur om de zusjes Gadson (Beau en Dolly; de young Jyns uit Rogue One) te kunnen spreken en laten signeren.

En John Mogridge uit ESB gesproken die mij een salarisstrookje uit juli 1979 liet zien; als trooper rondlopen tijdens de Hoth scene in de hangar (Rebel Piloot) en Bespin (stromtrooper) gemaakt in Elstree studios. Opbrengst destijds; 18 Britse ponden. Showmaster heeft het duidelijk niet begrepen (weer niet.......) LOL

40607223_1942281689162635_73846316061215

40581186_522219384871012_269170983752328

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Please sign in to comment

You will be able to leave a comment after signing in



Sign In Now

×